Pis Su ve Atık Su Tesisatı

Pis su tesisatında suyu ileten şey basınç değil, yerçekimidir. Bu tek cümle, işin bütün kurallarını doğurur.

Su kendi ağırlığıyla aktığı için yatay hatlarda eğim şarttır: TS EN 12056-2'ye göre %1 ile %2 arası. Eğim az olursa katı atık boruda kalır ve zamanla tıkanır. Fazla olursa daha kötüsü olur — su hızla akıp gider, katı atığı arkada bırakır. Çok eğimli bir boru, az eğimli borudan daha çabuk tıkanır; sahada bu yanlış sık yapılır.

Çap da tahminle seçilmez, bağlanan cihazların sarfiyat birimi toplamından çıkar. Ø100 boru 1/100 eğimde yaklaşık 3,9 lt/sn taşır ve yatayda 25–100 sarfiyat birimine kadar yeter; Ø125'e çıkıldığında kapasite 7 lt/sn'ye, kapsam 100–270 birime yükselir. Lavabo ve eviye bağlantıları Ø50, klozet Ø100 ile iner.

Koku meselesi ise neredeyse her zaman havalandırma eksikliğidir. Üst kattan inen su, borunun içindeki havayı önüne katıp iter. Havanın çıkacağı bir yol yoksa, en yakın sifondaki suyu emerek çıkar. Sifon boşalınca kanalizasyonla daire arasındaki tek bariyer kalkar ve koku içeri girer. Çözümü basittir: her düşey kolon çatıya kadar devam eder ve çatıdan 50 cm yukarıda şapkalı olarak sonlanır. Kolonu çatı hizasında kesip kapatan uygulamalar, ilk kış kokuyu geri getirir.

Mutfak ve tuvalet kolonlarını mümkün olduğunca ayırıyoruz. Aynı kolonu paylaştıklarında mutfaktan gelen yağ, klozet hattındaki katı atıkla birleşip tıkanmayı hızlandırıyor.